alphen a/d rijn

god jongens en meisjes dat valt niet mee elke zondag schrijven het is nu alweer maandag. gister was het weer een zondag met de pieper, voor ins en outs verwijs ik naar een eerdere zondag namelijk 17 oktober 2005. er valt dus verder weinig over te melden want ik heb beroepsgeheim. wel kan ik melden dat ik twee keer naar het verschrikkelijke oord alphen aan de rijn moest rijden. dat is een hel alphen aan de rijn, walter van den berg schreef ooit al wat een hel alphen aan de rijn is. hij heeft het zelfs in een boek beschreven. wat het vooral tot een hel maakt is dat het een uit zijn voegen gegroeid dorp is met een ringweg. en die ringweg is verschrikkelijk, je hebt een ring west, een ring oost, een ring zuid.... alsof het een stad is nou ik kan u vertellen dat is het niet. dan heb je ook nog dat de rijn, uweetwel die rivier, er dwars doorheen stroomt, en dat je niet per ongeluk aan de verkeerde kant van de rijn moet komen want dan zit je. wat een ergernis. verder moest ik ook nog een keer naar rijnsaterwoude, dat is een echt dorp langs een herenweg, in de buurt van alphen aan de rijn. en dat was in de avond dat valt ook niet mee in het donker een dorp vinden, en dan ook nog een zeker adres in dat dorp. maar goed doet allemaal niet ter zake. al met al viel het achteraf natuurlijk mee. tussen de oproepen door heb ik nog wat naar het olympisch schaatsgebeuren gekeken, waar een meisje van onze eigen bodem een gouden medaille haalde op de 3000 meter, en een ander meisje van onze eigen bodem trouwens een zilveren medaille. een topdag voor onze schaatsploeg, en van de vrouwen moeten we het wel hebben deze keer. prachtig toch allemaal. ik moet nu gaan, daaag, bedankt.

nee, niet naar een musical...

vandaag was ik bij mijn geliefde op zes hoog. hij was er ook en de kinderen ook. de zaterdag was ik al naar hem toe gegaan en toen heeft hij hamburgers gemaakt. met broodjes en sla en tomaat enzo, samen met zijn dochter ik hoefde niks te doen. dat kost me wel moeite dan niks doen ik wil voortdurend de keuken in om te kijken of het allemaal wel goed gaat.
daarna hebben we idols gekeken dat was weer een waar feest. idols en dan ook nog idols achter de schermen en daarna de uitslag. we hebben niet gesmst hoor daar doen we niet aan. we weten toch al dat floortje gaat winnen en dat ze dan daarna een musicalster wordt. net zoals jim. die gaat nu in grease zingen met een blond meisje die olivia newton john nadoet. grease daar was ik werkelijk helemaal kapot van dat was in 1978, toen was ik 14. ik vond olivia newton john helemaal het einde. mijn vriendin die naast me zat in de klas niet, caroline, die had zich aangesloten bij de anti john travolta club. die moest een beetje dwars doen. ik ben john travolta altijd trouw gebleven, een topper is het die john. saturday night fever vond ik ook erg goed. jaren later heb ik de musical saturday night fever gezien in londen. ook erg goed ik ben normaal niet zo van musicals, maar ja in londen he, dan is het toch wel leuk om naar een musical te gaan. tommy heb ik ook gezien in londen dat was ook een spektakel. heb ik nog meer musicals gezien eigenlijk ja eentje in scheveningen ooit omdat ik het nationale kerstkado kreeg dat waren kaartjes voor de musical elisabeth. ik moet bekennen dat ik dat toch ook wel mooi vond, ik had mijn moeder meegenomen en ik was niet de enige. ik was vooral onder de indruk van stanley burleson, echt een ster die man. een homo maar hij kan alles, qua performen echt een enorm sophisticated figuur die stanley. jaja. maar verder heb ik geen musicals meer gezien, ik denk dat het ook niet snel meer gebeurt, als zag ik vanavond pia douwes bij matthijs van nieuwkerk zitten die nu in een musical staat die zich afspeelt in een echte nachtclub setting, toen dacht ik nou dat lijkt me dan wel weer een happening. maar goed ik weet alleen niet meer hoe die musical heet.

maar goed terug naar de zondag ik dwaal een beetje af. zondag hebben we uitgeslapen en daarna ging mijn geliefde naar ajax en ik naar huis. wat ik toen thuis gedaan heb weet ik niet meer allemaal in ieder geval de keuken gedweild. dat was wel nodig want de keukenvloer was echt ranzig. dat was het, bedankt weer he...

kerst

dat waren eigenlijk twee zondagen kerst. twee dagen des heren. een moest ik werken dus weer gedoe met een pieper. dat was wel fijn. familiegedoe daar deden we niet aan deze kerst. de tweede zondag van kerst gingen we dus naar henk en hennie. bij henk en hennie waren john en marja. en wij dan. nou dat was gezellig hoor met zijn allen aan de kaasfondue. vooraf had ik een salat gemaakt met kalkoenfilet uit een albert heijn kookboekje. die was lekker. john en marja hadden de beruchte merenguetaart gemaakt. verder werd er wat gepraat over van alles en niks. want het is natuurlijk allemaal onzin wat er wordt gepraat tussen mensen. ik ken er niet veel die iets zeggen wat hout snijdt.

tja..

we doen niet veel meer op zondag. een kalkoen op je tafel dat valt niet mee zo'n grote dikke vogel, maar we moeten er toch aan geloven want straks is het kerst. kerst op zondag daar ga ik u meer over vertellen maar niet vandaag.
dus wat hebben we die andere zondagen gedaan, grotendeels op de bank gezeten eigenlijk met een volkskrant en een parool. of we zaten achter de computer om reisverslagen te maken of foto's te editen van mijn nieuwe ixus. van die dingen. u kent het wel. oh een boek heb ik ook nog gelezen ja dat gebeurt niet vaak een boek van brett easton ellis. spannend was het wel brett was volkomen van het pad af. het is nu geen zondag maar we kijken wel naar vijf tegen vijf. een kwis met gordon die vroeger door willem ruis werd gepresenteerd. ja willem ruis dat waren nog eens tijden. die bleef zomaar dood. ook lullig. je zal maar gewoon dood blijven daar denk ik ook vaak aan. dat je zomaar dood blijft of dat je opeens borstkanker hebt ofzo en dan langzaam doodgaat na een moedig gedragen lijden. moet je niet aan denken eigenlijk, zeker niet als je de liefde kent. maar goed dat terzijde. laten we het vooral niet te zwaar maken.
we zijn ook nog in madrid geweest een zondag en nog een paar dagen. maar die zondag toen gingen we naar de madridse vlooienmarkt. de rastro heet die. leuk hoor de rastro, allemaal leuke dingen vooral leuke boxerbroekjes. mijn lief wilde een roze kopen maar ik heb het hem streng verboden. mijn lief is altijd zo van vooral geen volks gedoe maar op zo'n markt dat krijgt hij het opeens ook te pakken. dan moet ik hem opeens voortdurend afremmen zodat hij niet de meest belachelijke dingen koopt. hij wilde ook zo'n stierevechtersposter laten maken met de naam KNUT HEIMAT. nou vraag ik je dat kan toch niet. ik moest hem echt wegtrekken bij die kraam het kostte gvd 15 eurox. dat zijn minstens 3000 pesetas nou dan weet je het wel.
maar alla, soi. het is niet anders. hij heeft wel een dvd gekocht van westwing. in het spaans ja zal je denken wat heb je eraan maar engels staat er ook op. dus kunnen we in het engels kijken met subtitulos. dat gaat best aardig engels met subtitulos. dan volg je het beter ik doe dat bij de bbc ook wel eens kijken met 888. stukken makkelijker. dan hoef je niet te luisteren dan kun je het lezen, wat er gebeurt.

anyway. verder weet ik niet meer wat we op zondag hebben gedaan. maar vanaf heden ga ik het weer trouw bijhouden. morgen is het weer zondag. daaaag. bedankt voor de aandacht.

ikea op zondag..

dat is erg, maar toch ook niet. we moesten wel want er moesten lampjes komen voor de kast. die kast hadden we met succes in elkaar gezet op zaterdag, de HOPEN kast. dat ging heel goed we waren een enorm goed team. er is geen onvertogen woord gevallen. ik heb alleen op mijn duim geslagen en nu zit er zo'n mooie bloedblaar onder mijn nagel. ben ik best blij mee want dat ziet er interessant uit.

we reden dus naar de ikea deze zondag en dat was even schrikken daar in amsterdam zuidoost. het leek wel of heel europa naar de ikea wilde. maar goed via een sluiproute over het industrieterrein konden we een beetje voordringen in de file. mijn geliefde schreeuwde nee nee nee, maar het lukte wel. een maal binnen viel het wel mee want de ikea kan tenslotte heel wat mensen herbergen. er staan bedden zat en als die vol zijn kun je ook nog op een bank gaan liggen. we kochten wat dingen, lampjes voor de kast, een wasmand, leeslampjes voor boven het bed heel mooi van chroom, een bamboe schaal voor fruit of zooi, een kitsch spiegel voor de kinderkamer, en twee aloe vera planten met zinken potjes. heel blij waren we weer. ik kan uren in de ikea lopen, oja en ik kan het ook nooit laten om er pakpapier met lint te kopen, van dat krullint of mooi kerstlint. want de kerst was ook weer begonnen bij ikea. ze hadden mooie lampenkransen waarvan je er veertig boven elkaar kon hangen als een soort giga kroonluchter, maar dan moet je wel in een loft wonen.
liefst was ik nog gravad lax gaan eten in het restaurant maar dat wilde mijn geliefde niet. dus wat hebben we toen gegeten eigenlijk? oja we gingen naar de snackbar aan de amsterdamseweg, en aten daar patat met frikandellen speciaal. mijn lief zat op hete kolen want de snackbarhouder had het steeds over AJAX en mijn lief wilde de uitslag niet horen. hoe heet die snackbar? de patat was lekker en de pindasaus ook.

de pieper

deze zondag moest ik werken. werken dat betekent voor mij dan in het weekend een pieper en een koffer mee naar huis nemen. in die koffer zitten allerlei spullen die ik nodig heb voor mijn werk, wanneer ik wordt opgeroepen dan he. en die pieper die kan dan dus afgaan. een pieper dat wordt ook wel een semafoon genoemd. dat wist u misschien wel. het ding heeft een nummer en als iemand dat nummer belt dan gaat die pieper dus af. dat is dus zo'n ding die dan de hele dag kan afgaan maar het hoeft niet. dat hangt er dus vanaf of degene die dat nummer heeft bij de meldkamer mij nodig heeft. voor het een of het ander. 24 uur moet ik dan dat ding bij me dragen. ik zorg dan dat ik wat snel voedsel in huis heb en blijf dan het liefste die 24 uur gewoon lekker thuis.
deze zondag ging hij overdag een hele tijd niet af. diep in je hart hoop je toch steeds dat die pieper niet afgaat, zo dat je allerhande kutklusjes in je huis kunt doen, bijvoorbeeld de sokkenla uitzoeken en kutsokken die niet lekker zitten weggooien, of al het voedsel wat over datum is weggooien uit de keukenkastjes. of dat je een beetje doelloos op het internet kunt surfen. of je ziektekostendeclaraties kunt afhandelen, bankafschriften in de daarvoor bestemde mapjes kunt doen, etc.
en als die pieper dan wel afgaat dan hoop je weer dat je de deur niet uithoeft. wat dus zo was om ongeveer half vier. toen kreeg ik een oproep en die heb ik dus telefonisch afgehandeld. dat was fijn. tegen een uur of acht 's avonds begon ik te hopen dat de pieper verder helemaal niet meer af zou gaan. want dan hang je al de hele dag en dan heb je geen zin meer om iets te doen. tenminste ik weet niet hoe het voor anderen is maar voor mij is dat zo. ook gaan allerlei magische gedachten een rol spelen met zo'n ding. zo van:"als ik nu naar de supermarkt ga dan gaat ie natuurlijk net af." of als ik onder de douche sta. of als ik mijn laarzen uittrek. mijn geliefde mag dan ook niet op msn vragen of ik al opgeroepen ben. want ik denk dan dat dat de goden verzoeken is. van die dingen.
om een uur of vijf maakte de pieper ook nog even een geluid maar het was niet het standaard oproepgeluid. het was het geluid van de lege batterij. ook weer een opluchting. gelukkig had ik de tegenwoordigheid van geest gehad om een reservebatterij mee te nemen, dubbele opluchting dus eigenlijk want nu hoefde ik de deur niet uit om een nieuwe batterij te kopen.
uiteindelijk ging de pieper om even over acht dus toch af. en toen moest ik wel de deur uit. inhoudelijk kan ik er natuurlijk niks over zeggen, wat ik dan moest doen enzo, want ik heb beroepsgeheim, maar ik was er zo'n drie uur mee bezig. om ongeveer 23.00 uur was ik weer thuis.
dus dat was wel ok. dan begint het volgende hopen weer, namelijk dat ie niet af gaat 's nachts, als je in bed ligt. want dat is het irritants, als ie afgaat als je net slaapt. om half twee ofzo, wordt je uit een fijne droom gerukt door dat klereding. als je al kunt slapen door de adrenaline, want dat valt soms ook niet mee. en een slaappil of een borrel kun je niet nemen, want stel dat je wordt opgeroepen, dan moet je helder en adequaat zijn. kortom je bent er 24 uur mee bezig. maar goed daarom heet het ook een 24-uursdienst natuurlijk. deze zondagnacht ging het ding niet. en het mooiste moment is dan als de wekker gaat om 8 uur 's morgens. dat is een soort lyrisch moment kwa stemming. dan realiseer je dat je lekker hebt doorgeslapen. en dan ben je er weer even vanaf. erg fijn is dat. dus dat deed ik deze zondag. bedankt weer.

fietsen

deze zondag gingen we fietsen. we fietsten kriskras door het dorp en waren op zoek naar een sportevenement. zo belandden we bij de hockeyvereniging. wij hadden nog nooit hockey van dichtbij gezien. dat is ook wat ben je veertig en heb je nog nooit hockey van dichtbij gezien. vandaag dus wel. We hebben het grondgebied van de hockeyvereniging betreden. de sfeer bij een hockeyvereniging is erg goed. erg gezellig. allemaal fijne hockeymensen, hockeyjongens en hockeymeisjes.
dus hebben we even staan kijken naar het 1e hockey team daar stonden de meeste mensen te kijken. dus we dachten dat zal het eerste wel zijn. maar de wedstrijd speelde zich voor het grootste deel af aan de andere kant van het veld. dus niet waar wij stonden. en om nou helemaal naar de andere kant van het veld te lopen. nee. daar hadden we ook geen zin in. mijn geliefde wilde sowieso liever even bij een voetbalvereniging langs de lijn staan. wel observeerde hij op de valreep nog dat je bij hockey wel erg diep door je knieen moet om een bal te raken met je stick. dat had hij zich nooit gerealiseerd. zo was het dan toch nog een leerzaam moment. we gingen weer. op zoek naar voetballers. zondagvoetbal. Dat is niet overal. Bij UVS was niks te beleven. en bij VVO ook niet. maar wel bij ASC. daar waren wat veteranen aan het spelen. af en toe gingen ze bijna vechten. de grensrechter, tevens coach, kneep de billen bij elkaar als hij in actie moest komen. dat was wel een grappig gezicht. hij strekte zich uit en vlagde met een pittig gebaar, en kneep tegelijkertijd zijn billen samen. mooi hoor. er was een mannetje met rode sokken, die geen bal afgaf. dat signaleerde mijn geliefde. maar goed we hadden dit ook wel weer snel gezien.
dus gingen we naar huis, om een beetje macaroni te eten. die macaroni was niet te vreten. ik had de verkeerde mix gebruikt, van honig. niet te vreten dus. dus heb ik bijna een hele zak witte weekendbollen gegeten van de albert heyn. dat was het. bedankt.

ps: we hebben ook nog de kranten gelezen. het parool en de volkskrant. plus magazines.

test

dit is een testzondag, alleen niet op zondag